Вялікі пост – гэта асаблівы час, калі чалавек шукае дарогу да Бога, імкнецца ачысціць сваю душу і навучыцца бачыць бліжняга з любоўю. Дрэва міласэрнасці становіцца знакам гэтага шляху: яно дапамагае не толькі ўнутрана перажываць пост, але і бачыць плён добрых спраў праз бачны сімвал – лісткі, кветкі і плады.
Як стварыць Дрэва міласэрнасці?
Пастаўце ў вазу ці слоік з вадой галінку вярбы. Выражце з каляровай паперы шаблоны: лісткі, кветкі і плады. Прымацуйце да іх ніткі, каб пасля вешаць на галінку.
Лісток – гэта добрая справа, дапамога патрабуючым, усмешка, увага да самотнага чалавека, адмаўленне ад лішняга дзеля любові.
Кветка – гэта радасць, якую прыносяць добрыя ўчынкі, святло надзеі і сяброўства.
Плод – гэта ўдзячнасць, спакой у сэрцы, вера, умацаваная справамі.
Так галінка вярбы становіцца жывым календаром добрых спраў, які паказвае: міласэрнасць – гэта не абстрактнае слова, а канкрэтныя крокі і ўчынкі.
Як гэта працуе?
Спачатку галінка голая, пустая, нібы чакае вясны. Але з кожным добрым учынкам, малітвай, крокам насустрач іншаму яна ажывае: распускаюцца лісткі і кветкі, а пазней з’яўляюцца і плады. Так мы бачым, як міласэрнасць перамяняе не толькі дрэва, але і нашыя сэрцы.
Дзе можна паставіць?
У сям’і – каб дзеці і дарослыя разам вучыліся міласэрнасці.
У класе, на працы ці ў групе па інтарэсах – каб добрыя справы аб’ядноўвалі і дапамагалі ўзрастаць у таварыстве, сяброўстве.
У парафіі – каб супольнасць бачыла, як яе намаганні становяцца жывым сведчаннем веры.
Дадатковы сэнс
Дрэва міласэрнасці можна ўспрымаць як духоўны сад, дзе кожны чалавек – садоўнік. Калі мы садзім зерне дабрыні, яно абавязкова прарасце і прынясе плён. Гэта сімвал таго, што нават маленькі ўчынак любові мае вялікае значэнне і можа змяніць усё навокал.
Няхай Дрэва міласэрнасці стане штодзённым напамінам: кожны дзень можам падарыць свету часцінку дабрыні. І тады да Вялікадня нашы сэрцы будуць напоўнены святлом і радасцю, перажыўшы сапраўднае духоўнае адраджэнне.
Падрыхтавала Вольга Сяліцкая
