2 жніўня ў Дыяцэзіяльны санктуарый Маці Божай Каралевы нашых сем’яў у Тракелях (дэканат Радунь) прыбылі пілігрымы на веласіпедах.
Некалькі дзесяткаў веласіпедаў з розных куткоў дыяцэзіі – Ліды, Воранава, Геранёнаў, Дварца – рухаліся да адной мэты. Збоку ўсё выглядала як велапрабег, але для тых, хто круціў педалі, дарога значыла нашмат больш.
У санктуарыі пілігрымы спачатку прынялі ўдзел у ружанцовай малітве, а затым у св. Імшы, якую ўзначаліў кусташ кс. Уладзіслаў Сурвіла.
Пасля малітвы святар запрасіў пілігрымаў на пачастунак і спаборніцтвы, якія выявілі тых, у каго дух аказаўся мацнейшым за стому. Пераможцы, атрымліваючы ўзнагароды, усміхаліся не ад гордасці, а ад простай чалавечай радасці: быць першымі, але ў кампаніі найлепшых.
Усіх удзельнікаў пілігрымкі аб’ядноўвала не проста агульная дарога, але і агульны пульс, які стукаў у такт веласіпедным спіцам. А братэрства ў дарозе – яно мацнейшае за любыя словы.
На заканчэнне кусташ санктуарыя падзякаваў усім удзельнікам велапілігрымкі за тое, што не пабаяліся ўзгоркаў, ветру, дажджу і ўласнага “не магу”. За тое, што сваім прыкладам паказалі: да веры можна ехаць на двух колах. І гэта не гонка. Гэта доўгая, цёплая размова з Богам.
Пілігрымы пакідалі Тракелі з лёгкім сэрцам, бо аддалі сваю стому Тракельскай Маці, а наўзамен атрымалі спакой і радасць.
Прэс-служба Гродзенскай дыяцэзіі
