n2 LM_NUMBER_MAG N 2, marzec 2008 LM_YEAR_MAG
Wielkanoc 2008
  Alleluja! Chrystus zmartwychwstał!

   Wielka radość ogarnia nasze serca. Chrystus Pan zatriumfował nad śmiercią. Napełnia nas niegasnącą nadzieją. Tą radością i nadzieją pragniemy dzielić się z każdym człowiekiem.

   Niech Jezus zdumiewa nas łamaniem chleba i wyjaśnianiem Pism. Ożywia naszą miłość, ogarnia blaskiem światłości oraz prowadzi ku nowemu życiu.

Życzymy błogosławionych i radosnych Świąt Paschalnej Ofiary.

Read More >>

Kilka refleksji o Wielkanocy
Kilka refleksyj o Wielkanocy
    Wielkanoc – dzień wielki, uroczystość nad uroczystościami, dzień Boga prawdziwego – takimi pełnymi entuzjazmu nazwami określali Ojcowie Kościoła ten dzień prawdziwie chrześcijańskiej radości.

   Wesołe Alleluja w tym czasie rozbrzmiewa ze wszystkich stron, jest radosnym uwielbieniem zmartwychwstałego Chrystusa - zwycięzcy śmierci, piekła i szatana. Bez chwalebnego powstania Zbawiciela z grobu nasza wiara nie miałaby sensu, dziełu Odkupienia brakowałoby koniecznego uzupełnienia, wciąż przytłaczałoby nas widmo śmier-ci.
Na szczęście Pan rzeczywiście zmartwychwstał (Łk 24, 34), odzyskał chwalebne i wspaniałe życie nie tylko dla Siebie, ale i dla nas, opierając zarazem naszą wiarę i nadzieję na niewzruszalnych podstawach.

   Wielkanoc, czyli Pascha, jest największym świętem wszystkich chrześcijan. Niejeden może powiedzieć, że powinno nim być Boże Narodzenie, przyjście na świat Syna Bożego. Chrystus  zjawił  się  jednak  na  ziemi w takich okolicznościach, że tylko szczerze wierzący mogli przyjąć za pewnik, że właśnie to On był obiecanym przez proroków Zbawicielem. Jego zaś męka  i  śmierć  była  tak   okrutna  i hańbiąca, że mogła nawet najwierniejszym Jego wyznawcom i przy-jaciołom    odebrać    wiarę    w   to wszystko, co wcześniej mówił, w cuda, które czynił. Dopiero swoim zmartwychwstaniem potwierdził Jezus to, że jest prawdziwie Mesjaszem, Synem Bożym. Święty Paweł Apostoł pisze – „Jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, da-remna jest wasza wia-ra, aż dotąd   pozostaje cie w grzechach waszych” (1 Kor 15, 17).

Read More >>

Czy islam dominującą religią XXI wieku?
Czy islam dominującą religią XXI wieku?
    Dzisiaj coraz częściej słyszymy, że wielu ludzi przyznaje się do islamu, a najciekawszym jest to, że wielu wśród nich nie arabskiego pochodzenia. Media „Starego Świata” mówią o napływie wielu emigrantów z krajów arabskich, którzy zaczynają domagać się wolności i praw na równi z obywatelami tych państw. W niektórych krajach Europy stanowią oni znaczna część mieszkańców (Francja, Hiszpania, Niemcy, Brytania, Holandia). Jednak należy pamiętać, że islam w Europie to nie tylko zja-wisko masowej imigracji mieszkańców państw muzułmańskich do krajów Europy Zachodniej, ale także ponad 1000-letnia historia wzajemnych kontaktów i wielowiekowa obecność populacji muzułmańskich na terenach niektórych państw europejskich. Jeszcze dłuższą historię w Europie mają potomkowie innych muzułmańskich najeźdźców, Tatarzy, którzy przybyli na kresy wschodnie w czasie podbojów mongolskich w XIII wieku. Z ciągiem czasu islamska kultura zaczęła się zacierać, po-zostały tylko piękne pomniki architektury i piętno kultury arabskiej. Ustaliła się wielowiekowa granica pomiędzy światem arabskim i europejskim.

   Sytuacja ta uległa zmianie w drugiej połowie XX w., kiedy do Europy zaczęli masowo napływać wyznawcy islamu, przede wszystkim jako zaproszeni przez poszczególne kraje robotnicy, lecz także jako uchodźcy czy studenci. Początkowo – w latach sześćdziesiątych i siedem-dziesiątych – przybywali głównie mężczyźni, którzy zgodnie z rachubami wpusz-czających ich państw po zarobieniu pienię-dzy mieli powrócić do swoich domów. Stało się jednak inaczej: to do nich z cza-sem dołączyły rodziny, w Europie rodziły im się dzieci i wnuki.

   Z powodu tego w wielu państwach Europy, szczególnie zachodniej, pojawiły się w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat zna-czące liczbowo społeczności wyznawców islamu, a więc narodziła się w związku z tym potrzeba uregulowania statusu tych imigrantów jako wyznaw-ców islamu w obrębie w większości chrześcijańskich społeczeństw oraz spraw związanych z prowadzeniem nauczania religii w szkołach publicznych, odprawiania modłów, zachowywania świąt i obyczajów, budowy meczetów, organizowania sal dla modlitwy. Oto właśnie takimi drogami wyznawcy islamu dostali się do „Starego Świata” i wciąż napływają, pragnąc wprowadzić swoją religię w sferę życia publicznego.

Read More >>

Prawdziwe oblicze inkwizycji
Prawdziwe oblicze inkwizycji
 „Herezja czai się w każdym z nas
i tylko od nas zależy czy jej ulegniemy...”
Tomasz Torquemada

    Dzisiaj słowo „inkwizycja” kojarzy się z symbolem masowego prześladowania, fanatyzmu i ciemnoty oraz kontroli myśli ludzi. Zresztą pojęcia, jakie najczęściej kojarzą się z trybunałem świętej in-kwizycji to tortury, stosy, ciemne lochy i duchowni, jako oprawcy i wykonawcy wyroków. Ale należy pamietać, że tylko powierzchowna znajomość faktów histo-rycznych może nas dowieść do takiego wniosku. Natomiast głęboka, a przede wszystkim interdyscyplinarna analiza od-powiednich źródeł pomoże nam dowieść, że inkwizycja – to sprawnie działająca instytucja, która uchroniła Koś-ciół średniowiecza przed wybu-chem sekciarskiego fanatyzmu i totalnego rozkładu chrześci-jańskiego społeczeństwa w ów-czesnych państwach, które to sprowadzily by Kościół do sekty, a Chrystusa tylko do zwykłego człowieka.

   Aby móc wyrobić sobie obiek-tywny pogląd na to wciąż dysku-syjne zagadnienie należy, po-dejść do niego wielopłaszczyzno-wo i odwołać się do takich dzie-dzin nauki jak: historia ogólna średniowiecza, historia Kościoła, teologia dogmatyczna, filozofia, socjologia i wiele innych. Dla-czego trzeba przywołać tak wiele zagadnień? Otóż dziwnie stało się w społeczeństwie, że najwię-kszymi autorytetami „naukowy-mi” w sprawie inkwizycji są nie historycy lub teologowie, ale dziennikarze i reżyserzy filmowi. Właśnie stąd biorą się liczne i najczęściej nieprawdziwe teorie na temat inkwizycji. Cała „czarna legenda” inkwi-zycji została wymyślona w XVIII wieku przez fanatycznych antyklerykałów, wro-go odnoszących się do wszystkiego, co jest tylko związane z Kościołem i ducho-wieństwem.

   Oczywiście, nie można powiedzieć, że inkwizycja nie istniała, albo że nie po-pełniała błędów. To byłaby nieprawda, bo tam, gdzie jest działanie ludzkie, tam też zawsze wystąpią błędy. Przeciwnicy Koś-cioła krytykując inkwizycję powołują się tylko i wyłącznie na dane dotyczące in-kwizycji hiszpańskiej, która miała z in-kwizycją papieską czy biskupią bardzo niewiele wspólnego.Kościół nigdy nie traktował inkwizycji jako jedynego spo-sobu na skuteczną działalność wśród wiernych. W 1162 roku Papież Aleksander II tak napisał do arcybiskupa Reims odnośnie procesów inkwizycyjnych : „Le-piej uniewinnić winnych, niż przez nad-mierną surowość targnąć się na życie niewinnych.”

Read More >>

Жить, чтобы восславить Господа!
Жить, чтобы восславить Господа!
    «Я сейчас думаю о Ире и Андрее. Ведь их завтра не разбудит мa-ма. Не расчешет Ире волосы. И этого не будет никогда. Я слышу, что за окном идёт дождик. Это правда, что это плачет их мама? Я не хочу, чтоб моя мама тоже умерла. По-чему Бог забрал у них маму и папу? Ведь мама так им нужна сейчас. Я хочу им помочь; но что я могу сделать? Я знаю! Я буду молиться к своему Анге-лу-Хранителю, чтобы Он охранял и их!»

   Это слова девочки написанные ею в день похорон мамы её одноклассницы. В свои одиннадцать лет она осознала, что родители – это огромная поддержка для детей; что дети очень нуждаются в любви и заботе родителей. Она сделала вывод, что даже в такой ситуации она должна помочь своей однокласснице. Она решила молиться. Она сделала шаг, который в её ситуации сделал бы не каждый. Она, как никто другой, поняла слова Иисуса: «…всё, что сделали Вы одному из мaлых сих – мне сделали». Уместен вопрос: что сделал бы я в подобной ситуации? Это вопрос для каждого из нас.

   В наше время СМИ переполнены новостями о очередном убийстве, аварии, теракте или покушении. Зачастую мы, и вообще люди, совмещаем завтрак или ужин с просмотром теленовостей. Реакцией на такого рода криминальные происшествия являются восклицания типа: «Господи, что творится?!», «Какой ужас?!», «Когда же всё это кончится?». Ведь так? Но что потом? Потом… мы дальше продолжаем есть…
Мы так привыкли к насилию, к тому, что в очередной раз мать бросила своего ребёнка в мусорный ящик или подбросила под чьи-то двери, что после небольшого негодования мы остаёмся равнодушными. Почему?

Read More >>

Покровители Министранта
Покровители Министранта
 Ministrare (лат.)  означает „служить”. Служим Богу, когда учавствуем в том, чтобы сделать литургию красивее. Слово министрант особенно указывает на службу в святой Мессе.

1.  Министрант является помощником в проведении св. Мессы, а также в других литургических действиях. Министрант прислуживает Священнику, когда алтарь и дары готовы к св. Мессе. Помогает также после завершения св. Мессы.
2.  Министрант - это тот, кто несёт знаки. Приносит он определённые предметы, обязательные для литургии. Это предметы, которые имеют для литургии очень важное значение. Они должны указать верующим на иную реальность.
3.  Министрант через свою службу указывает на то, что литургия это не только дело священника, но и всех прихожан. Учавствовать  в литургии, значит быть частью литургии, учавствовать сознательно, действенно и плодотворно.

Святые покровители министрантов

    Очень многие святые в детстве были министрантами. Они верно служили Христу и сегодня являются покровителями министрантов. Каждый из них достиг святости благодаря:
Трудолюбию
Добросовестности
Усердию
Горячей молитве
Ежедневному следованию за Христом.


Read More >>

Pouczające historie
Pouczające historie
   O rycerzu i biedaku

   W pięknym zamku mieszkał bogaty rycerz: chytry jak nieszczęście, dla biednych nie miał ni krzty serca. Pewnego razu zjawił się ubogi pielgrzym z prośbą o przenocowanie:
   —    Zamek ten nie jest zajazdem — odburknął niegrzecznie rycerz.
   —    Pozwól proszę — nalegał biedak — że postawię ci tylko trzy pytania, i zaraz się wyniosę.
   Pan zamku zgodził się na przepytanie.
   —    Kto mieszkał tutaj przed tobą?
   —    Mój ojciec.
   —    A kto mieszkał przed ojcem?
   —    Mój dziadek.
   —    Kto zaś będzie mieszkał na tym zamku po tobie?
   —    Jeżeli Bóg pozwoli, mój syn.
   No widzisz — ciągnął dalej nieznajomy pielgrzym — każdy mieszka tutaj tylko jakiś czas, a potem ustępuje miejsca drugiemu. Czyż i ty nie jesteś tutaj gościem? Zamek ten jest rzeczywiście zajazdem. Więc po co tyle inwestować w urządze  domu, w którym mieszka się tylko przejściowo. Czyń raczej dobrze biednym, a zbudujesz sobie w ten sposób stałe mieszka w niebie. Rycerz wziął sobie te słowa, do serca, przenocował pielgrzyma i od tego czasu stał się dobrodziejem ubogich.

Read More >>

Наш Талант
Наш Талант
Крест

Послушай, брат, возьми свой крест,
Который дал тебе Господь.
Пример тому Иисус Христос.
На грех людской Он нёс ответ.

Не говори, что трудный путь,
Не говори, что нету сил.
Господь не дал тебе того,
Чего не смог бы унести.

Споткнувшись о грехи как камень,
Вставай, не бойся, Бог с тобой.
И не взирая на кровь, раны,
Дай Богу вскоре ответ свой.

Read More >>

Poczucie humoru...
Poczucie humoru...
 Jest dowodem naszej wiary, jest dowodem na to, że mimo wszystko z Bogiem wszystko pójdzie dobrze.

•    Przed wejściem do jednego z kościołów siedział żebrak i prosił o jałmużnę.
– Jak ty możesz? – krzyknął na niego proboszcz; – jeszcze miesiąc temu byłeś ślepcem, a dzisiaj już nie masz ręki!
– Nie gniewaj się, księże, ale lepiej raduj się. Wprawdzie odzyska-łem wzrok, ale tak przeżywałem ten cud, że mi uschła ręka.

•    Несколько мирских людей пришли к старцу.
– Мы тут проходили мимо… –  начали они, и надолго замолкли.
Так ничего и не выговорив, они решили наконец удалиться, и ста-рец на прощание им сказал:
  – В следующий раз, когда будете проходить мимо, то про-ходите, проходите…

•    Jednego razu jezuita i franciszkanin wstrzęli spór, czym Noe zajmował się w czasie potopu.
Jezuita w przepychu mądrości wy-rzekł z naśmieszką: „napewno on łowił rybę!”, franciszkanin zrozumiał żart i odpowiedział: „piękna odpo-wiedź, ojcze, ale jak on to robił, jeżeli robaków miał tylko jedną parę?”

Read More >>