n1
Boże Narodzenie 2007
Boże Narodzenie 2007
A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.
I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.
(J 1,14)

   Bóg tak pokochał człowieka, że poszedł za nim nawet wtedy, gdy człowiek próbował uciec. Sam stał się człowiekiem, żebyśmy nie mogli już powiedzieć Mu: „nie rozumiesz”, „nie wiesz, co czuję”.
    Stał się człowiekiem, i teraz jest już każda nasza droga -  drogą Pana. Niech nasze ziemskie pielgrzymowanie będzie pełne radości i pokoju, a Święta Bożego Narodzenia – czasem odnowy miłości w sercu każdego z nas. Niech „Słowo staje się Ciałem” w życiu każdego z nas! Bo nie wystarczy mówić: Wierzymy, że „Bóg się narodził”. Ważniejsze jest, aby tą prawdą wiary żyć na co dzień.

Wszystkim życzymy pięknych, mądrych i dobrych dni z Nowonarodzonym Jezusem!

Read More >>

Święta Bożego Narodzenia w różnych krajach
Święta Bożego Narodzenia w różnych krajach
     Londyn. Kiedy w roku 1846 John Horsley zaprojektował pierwszą kartkę świąteczną z napisem: „Wesołych świąt Bożego Narodzenia i Szczęśliwego Nowego Roku”, nikt nie mógł przewidzieć jej dzisiejszego znaczenia. Wtedy wydrukowano tylko 50 kartek z życzeniami, dzisiaj nakład ich sięga wielu milionów. Pisanie jak największej ilości kartek świątecznych, a otrzymywanie jeszcze większej ich ilości, należy w Anglii do dobrego tonu. Wszystkie te pozdrowienia kartkowe, przydźwigane przez umęczonych listonoszy, układa się starannie na półce z książkami aby pochwalić się nimi przed gośćmi.

   Obecnie stało się tradycją, że co roku ustawia się obok kolumny Nelsona w Londynie ogromną choinkę. Co roku burmistrz miasta Oslo ofiarowuje brytyjskiej stolicy jedną z najpiękniejszych i najwyższych jodeł dla upamiętnienia braterstwa broni w czasie ostatniej wojny. Chociaż dzień wilii jest w Anglii jeszcze normalnym dniem pracy, to nastrój panuje już bardzo świąteczny. Wieczorem tego dnia dzieci, pełne oczekiwania, wywieszają swoje pończochy za drzwi. Nazajutrz, w pierwszy dzień świąt, pończochy napełnione zabawkami — odnajdują w choince. W pokoju wisi przystrojona gałąź jemioły, podobno pocałunek pod nią przynosi szczęście. Obiad wigilijny składa się z indyka i „płonącego" puddingu (plum-pudding). Zawartość półmiska zalewa się rumem i następnie zapala. Poza tym dzień przebiega bardzo spokojnie. Radio nadaje angielskie chorały i świąteczną muzykę. Szczególnym wydarzeniem jest krótkie przemówienie królowej, wygłaszane od trzydziestu lat z okazji Bożego Narodzenia o godzinie 1500 z zamku Sandrigham. Przemówienia tego wysłuchują Anglicy stojąc.

   Moskwa. „Jołka” to święto choinki. Czy to na wielkiej uroczystości jołkowej w sali kulumnowej Kremla, czy też na uroczystości w sali koncertowej Konserwatorium — wszędzie obchodzi się to święto radośnie. Wesoło jest także w kółku rodzinnym. Dodatkiem świątecznym jest „kutia z wswarem” tj. deser z pszenicy i kompot z susznych owoców. „Jołka” trwa do Nowego Roku,  kiedy to nadchodzi punkt kulminacyjny w wymianie podarunków i przyjęciach. W Rosji carskiej święto obchodzono tylko w rodzinach pochodzenia niemieckiego lub tam, gdzie Rosjanie stykali się z obyczajami Zachodu. Ustawianie w pokoju choinki ubranej w srebrne nici, bombki i świece stało się zwyczajem dopiero w XX wieku.

   Tak powstała „Jołka”, święto choinki, które początkowo było pomyślane tylko dla dzieci. W kilka lat później ustawiono choinki również w teatrach, szkołach, przedszkolach lub w domach klubowych. Później jeszcze zjawiła się postać Dieda Mroza. Występuje on zawsze w towarzystwie sniegóroczki (śnieżynki), małej, na biało ubranej dziewczynki.

Read More >>

O Maryjo...
O Maryjo...
...bez grzechu pierworodnego poczęta, módl się za nami, którzy się do ciebie uciekamy

     Uroczystość Niepokalanego Poczęcia N. M. P. Kościół wyznaczył wyłącznie i jedynie dla Maryi, bo tylko Ona jedyna z ludzi nie tylko narodziła się, ale również poczęła się bez grzechu.

   Kościół na Wschodzie nigdy prawdy o Niepokalanym Poczęciu Maryi nie ogłaszał, gdyż była ona na Wschodzie powszechnie wyznawana i nie miała przeciwników, co więcej, właśnie tam w wieku VIII zaczęto obchodzić święto Niepokalanego Poczęcia, które w wieku następnym (IX) przyjęło się na Zachodzie.

   Jako dogmat ogłosił tę prawdę papież Pius IX dnia 8 grudnia 1854 roku. Uczynił to w formie bardzo uroczystej w Bazylice Św. Piotra w Rzymie. A oto tekst tegoż orzeczenia: „Dla uwielbienia świętej i nierozdzielnej Trójcy, dla chwały i ozdoby Dziewicy Bogurodzicy, dla podniesienia wiary katolickiej i dla pomnożenia religii chrześcijańskiej powagą Pana naszego Jezusa Chrystusa, błogosławionych Apostołów Piotra i Pawła oraz powagą naszą oświadczamy, stanowimy i orzekamy, że nauka, która utrzymuje, że Najświętsza Panna od pierwszej chwili swojego poczęcia za szczególną łaską Wszechmogącego (Boga) i przywilejem przez wzgląd na zasługi Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego, była zachowaną i wolną od wszelkiej zmazy pierworodnej- jest objawiona od Boga, a przeto przez wszystkich wiernych ma być mocno i statecznie mierzona.”

   Papież w swoim orzeczeniu jasno się wypowiedział, że tej prawdy wiary nie wymyślił, ale że jest ona objawiona od Boga. Na czym jednak to przekonanie się oparło? Pius IX przypomina, że na Objawieniu Bożym- a więc na Piśmie świętym i na Tradycji, które są zasadniczym i jedynym źródłem Bożego Objawienia.

Read More >>

Matko Miłosierdzia
Matko Miłosierdzia
„Jest miejsce - BRAMA – nadziei, radości, miłosierdzia,
przez którą wprost do nieba idą smutek, ludzki ból,
krzyk cierpiących, płacz skrzywdzonych
gdy już tu jesteś, nic nie mów, patrz, słuchaj mowy obecności.”

    Ostra Brama! Ileż treści zawierają te słowa! Jakie drogie wspomnienia powstają w pamięci, ile uczuć gorących budzi się w sercu, ile swoistych obrazów wyłania się z przeszłości naszej na ich dźwięk.

   Z woli Bożej wpleciona, jako złocisty szlak w kanwę historii naszego narodu, Ostra Brama stała się symbolem wierności Bogu, tronem Królowej Niebios i Królowej Naszej, źródłem niezliczonych Jej łask.

   To nasza Betsaida, w której najcięższe niemoce ducha i ciała znajdują pomoc skuteczną...

   Związana ściśle z naszą Ojczyzną przez dłuższy czas, Ostra Brama tak głęboko spoiła się z duszą narodu, że trudno sobie wyobrazić człowieka tych terenów, któryby Jej nie znał, o niej nie czytał i nawiedzić Jej nie pragnął.

   Siłą, która do stóp Ostrej Bramy ściga niezliczone rzesze – to Cudowny Obraz Matki Bożej Miłosierdzia (Ostrobramskiej), z którego Ona króluje i hojnie swe łaski zlewa.

Read More >>

Czarna legenda o Piusie XII
Czarna legenda o Piusie XII
     Papież Pius XII, nazajutrz po swojej śmierci 9 października 1958 r., był przedmiotem i podziwu i wdzięczności. Kilka lat później stał się jednak bohaterem czarnej legendy. Właśnie twierdzono, że podczas wojny, Pius XII uczestniczył obojętny i milczący w zbrodniach przeciw ludzkości, a szczególnie przeciw żydom, które mogło powstrzymać jedno jego przemówienie. Dlatego właśnie przeszedł do ludzkości jako papież  „milczenia”. Ale czy naprawdę było tak?

   W 1939 r., został wybrany papieżem by bibliotekarz Watykanu kardynał Eugeniusz Pacelli, przybierając sobie imię Piusa XII. W tym czasie na świecie panował pokój. Ale – jak powiedział on sam później w swoim przemówieniu do kardynałów 2 czerwca 1945 r. – cóż to był za pokój? I jak później zaznaczył Sekretarz Stanu Maglione, że „my pochylamy się nad tym pokojem, jak pochyla się nad wezgłowiem umierającego, którego gorąca miłość do życia uparcie wydziera, nawet wbrew wszelkiej nadziei, z ramion śmierci”. rzeczywiście, Pius XII zrobił wszystko, by odsunąć niebezpieczeństwo. Korzystał z tajnych zabiegów dyplomacji, uroczystych przemówień, apeli o pokój do narodów i rządów.

   Już w swoich pierwszych wypowiedziach od początku wojny do maja 1940 roku (inwazja na Belgię, Holandie i Luksemburg), dostrzeżemy dwie rzeczy. Po pierwsze: Pius XII bynajmniej nie milczał. Po drugie: wyrażał się tak jasno, iż poważnie naraził swoją bezstronność. Pierwszy epizod, który obala definicje Piusa XII jako papieża „milczenia”, pochodzi z 20 października 1939 roku i związany jest właśnie z ogłoszeniem encykliki „Summi Pontificatus”.

   W tym dokumencie można zauważyć, że przez papieża zostały potępione nazizm i komunizm.

   Niemcy i Związek Radziecki uzgodniły między sobą podział Polski. Sowieci po uczynieniu z państw bałkańskich (Litwy, Łotwy i Estonii) krajów satelickich dokonali wtargnięcia od wschodu na polskie obszary, a część zachodnia miała należeć Niemcom. Katolicka Polska została skreślona z mapy i podzielona między dwie antychrześcijańskie ideologie. Wobec takiego stanu rzeczy Pius XII nie zdołał zachować milczenia.

Read More >>

Sport, sport, sport...
Sport, sport, sport...
    Sport określa się „jako ten rodzaj ćwiczeń fizycznych, który zmierza do takiego rozwoju sił organizmu, jego sprawności, zręczności, odporności i harmonii w sposobach prezentacji, żeby osiągnąć jak największą doskonałość fizyczną i coraz większą wartość duchową”.

    Taka definicja sportu wskazuje jednoznacznie, że w jego ramach mieszczą się wartości fizyczne (np. zdrowie), psychiczne (np. wytrzymałość na trudy), duchowe (np. motyw udowodnienia sobie, że jest możliwe wyjście z narkomanii) oraz moralne.

    Znaczna część wypowiedzi dotyczących sportu odwołuje się do wypowiedzi zawartej w „Gaudium et spes”. Konstytucja ta, bowiem stwierdza: „Niech czas wolny będzie użyty należycie dla odprężenia duchowego, wzmocnienia zdrowia psychicznego i fizycznego poprzez swobodne zajęcia i studia, poprzez podróże w obce strony (turystyka), dzięki którym doskonali się umysł i ludzie wzbogacają się poprzez wzajemne poznanie; dalej, przez ćwiczenia i pokazy sportowe, które także w społeczeństwie przyczyniają się do utrzymania równowagi ducha, jak i do braterskich stosunków między ludźmi wszelkiego stanu, narodowości i różnych ras”.

    Zgodnie ze słowami Konstytucii klerycy swój wolny czas spędzają na boiskach sportowych grają w piłkę nożną, siatkówkę, pin-ponga, oraz w szachy i warcaby.Jest także w seminarium drużyna piłkarska „CRONON” która wyjezdża na różne turnieje do Polśki, gra mecze towarzyskie z ministrantami z osiedla „Południowy”, oraz z Uwiersytetem Grodzieńskim.

    Klerycy podtrzymują tradycję i corocznie odbywają się mistrzostwa piłki nożnej i siatkówki wśród roczników (np. turniej piłki nożnej „Jesień 2007” wygrał zespół II roku).

   Jak widać, klerycy w Seminarium nie zaniedbując modlitwy i studiów, rozwijają się także i na płaszczyźnie fizycznej. Żartują między sobą, że w zdrowym ciele, winien być zdrowy duch. Sport jest bowiem częścią normalnego życia.

Read More >>

Uśmiechnij się
Uśmiechnij się
•••
   Misjonarz w podróży, na dworcu. Udając się do kasy zostawia w poczekalni walizę, zabezpieczywszy ją napisem: „Jestem mistrzem dżudo i wracam zaraz”. Po powrocie zamiast bagażu zastaje kartkę: „Jestem mistrzem maratonu i nie wrócę”.
•••
   - A ja poszczułem psem pana, który śpieszył się na pociąg.
   - I  to ma być dobry uczynek?
   - Tak, bo dzięki temu zdążył.
•••
   -Dobrym uczynkiem bywa ttakże modlitwa. Masz może taką, którą lubisz szczególnie?
   - Tak, modlitwę przed jedzeniem.

Read More >>

Nasza poezja
Nasza poezja
 Господь приходит к каждому из нас
В новом рассвете, запахе весны,
В свежести ветра, встретившихся людях,
В слабой старушке просящей еды.

Господь приходит в звучащей ноте
И лёгких крыльях в добром сне.
Внезапно так с вопросом: «Хочешь?»

В руке протянутой тебе. Господь в молитве есть, в Святом Писании.
Он ощутим и в тишине,
Когда порою грустно станет
Или окажешься в беде.
 Но если ломятся все планы
Которые добром полны
Признайся же, что часто сами
Ломаем их, не призновая вины.

Прислушайся и убедишься,
Что это все не просто так,
И я спрошу:
«Как свет увидеть с закрытыми глазами?»

Мы ищем правду, той правдой – Бог,
Который перед Нами
Твой Друг

Read More >>