Rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Grodnie do wiernych Diecezji Grodzieńskiej w Uroczystość Objawienia Pańskiego, dnia 6 stycznia 2017 r.

Wielce czcigodny Księże Proboszczu!

Księże(a) Wikariuszu(e), Drogie Siostry Zakonne!

Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry!

Droga młodzieży!

W Kościele katolickim przeżywamy dzisiaj Uroczystość Objawienia Pańskiego. Decyzją Jego Ekscelencji Księdza Biskupa Aleksandra Kaszkiewicza dzisiejsza uroczystość jest już od wielu lat w naszej diecezji mocno związana z Wyższym Seminarium Duchownie w Grodnie.  W dniu dzisiejszym Ksiądz Biskup Aleksander Kaszkiewicz w sposób szczególny prosi wszystkich Wiernych naszego Kościoła lokalnego o modlitwę w intencji naszego Seminarium Duchownego, za wszystkich kleryków, diakonów i wykładowców naszej uczelni, o nowe i święte powołania do kapłaństwa,  jak również zachęca nas wszystkich do wsparcia finansowego naszej Alma Mater.  Z okazji dzisiejszej uroczystości  Księża Profesorowie, bracia diakoni i klerycy naszego Seminarium wyjechali do parafii naszej diecezji, aby osobiście spotkać się z Wami, razem modlić się o Boże błogosławieństwo dla nas wszystkich i podziękować Wam, moi drodzy, za wasze modlitwy i dary.

Moi drodzy, dzisiejsza uroczystość pobudza nas do refleksji nad naszym życiem. Ewangelia stawia dzisiaj przed nami mędrców ze Wschodu, którzy wstają na kolana przed Dziecięciem Jezus i  przynoszą Mu dary.

Stając przed kimś na kolana człowiek wyznaje: Ty jesteś większy, mocniejszy niż ja. Stając na kolana przed małym Dzieciątkiem mędrcy tym samym chcą wyznać wiarę: ten nowonarodzony jest kimś wyjątkowym! Złożone zaś przez mędrców dary  - złoto, kadzidło i mirra - są też pełne symboliki i ukazują Jezusa jako Króla świata, prawdziwego Boga i prawdziwego człowieka.

Drodzy bracia i siostry. Dzisiejszy człowiek, podobnie jak 2000 lat temu, potrzebuje znaków, aby odkryć i wyrazić swoje wnętrze, aby poznaną prawdę przekazać innym. Cała liturgia kościoła w swoim bogactwie gestów i form ukazuje nam nic innego jak wielkość Boga oraz tę największą prawdę naszej wiary: Bóg nas umiłował,  i my czując tą miłość pragniemy Boga kochać całym naszym sercem, cała duszą i ze wszystkich sił. Przepiękna liturgia kościoła, w której bierzemy udział, wyraża naszą wiarę w to, iż Bóg w osobie Jezusa Chrystusa pod postacią chleba i wina jest pośród nas! Czyż nie powinno to napełniać nasze serca radością? Kiedy człowiek czuje w sercu ogromną radość i miłość, braknie mu często słów aby wyrazić swoje przeżycia. Dlatego w sytuacji, kiedy nie znajdujemy odpowiednich słów,  sięgamy  do darów, szukamy gestów oraz nieraz próbujemy radosnym śpiewem wyrazić to, co czujemy. Napełnieni miłością Bożą zauważymy też łatwiej innych ludzi, których spotykamy na drodze życiowej. Właśnie z tej miłości do Boga ma rosnąć miłość do bliźniego jak do siebie samego. Tego mamy uczyć się najpierw w naszych rodzinach, tego mamy uczyć się w kościele. Papież Franciszek swoim nauczaniem, postawą i troską o najbardziej potrzebujących, biednych, skrzywdzonych, bezdomnych i nieszczęśliwych uczy nas tego, iż miłość nie powinna poprzestawać na słowach, lecz bardziej wyrażać się konkretnymi czynami. W swoich przemówieniach do kapłanów i biskupów często przypomina o tym, iż dzisiejszy świat potrzebuje więcej czułości, delikatności, miłości. Świat potrzebuje tych, kto ma serce napełnione ogniem miłości, kto ma serce, które potrafi roztopić lód obojętności.

Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i siostry, kochana młodzieży. Dzisiejszy świat potrzebuje nowych głosicieli radosnej Ewangelii o kochającym i miłosiernym Bogu. Nie każdy powinien odczuwać powołania do służebnego kapłaństwa lub życia zakonnego. Jednak każdy z nas, o ile odczuwa miłość w swoim sercu, powinien przyłożyć wszelkich starań, aby ogień miłości na tym świecie był coraz mocniejszy.

Droga siostra, drogi bracie, szczególnie kochana młodzieży! Jeszcze raz przypatrzmy się mądrości płynącej z dzisiejszej ewangelii:  będziesz szczęśliwym, osiągniesz wiele, jeżeli będziesz słuchał swojego serca i uważnie patrzał na znaki, które Bóg stawia na Twojej drodze. Mędrcy z dzisiejszej Ewangelii dają nam własnym postępowaniem następującą radę: nie idź za modą, reklamą, ani za wielkimi tego świata, nie pędź za wygodnictwem i dobrami tego świata,  lecz słuchaj własnego serca, krocz przez życie za gwiazdą, której na imię MIŁOŚĆ.

Drogi młody przyjacielu. Jeżeli twoje serce podobnie jak  blask gwiazdy prowadzi cię do założenia rodziny – idź otwarty przez życie, nie bój się wziąć na siebie odpowiedzialności za drugiego konkretnego człowieka.  Jeżeli zaś w swoim sercu słyszysz cichy głos, powołujący cię do pójścia za Jezusem do służby Bogu i ludziom w samotności życia kapłańskiego – zaufaj Bogu, daj się prowadzić blasku tej gwiazdy, której na imię powołanie. Weź przykład z tych mędrców,  którzy nie myśląc o trudnościach wędrówki udali się w nieznane, pociągani światłem niezwyczajnej gwiazdy prowadzącej ich do spotkania z nowonarodzonym Dzieciątkiem.

Umiłowani w Chrystusie Panu Bracia i Siostry. Pomóżmy dzisiaj modlitwą nam wszystkim, a szczególnie ludziom młodym stojącym przed wyborem drogi życiowej, zaufać Bogu i być prowadzonymi gwiazdą do spotkania Boga w Nowonarodzonym Jezusie. Nie bójcie się poruszać temat powołania w rodzinach ze swoimi synami, wnukami. Niech nasze życie napełnione radością Ewangelii będzie zachętą i gwiazdą dla innych, która poprowadzi do Jezusa.

Na zakończenie pozwólcie mi, jako rektorowi, w imieniu całej naszej wspólnoty seminaryjnej w Grodnie, za pośrednictwem niniejszego listu, podziękować Wam za modlitwy, za wszelkie dobro, które okazujecie nam, jak również za wasze ofiary materialne, składane  na utrzymanie naszego Seminarium. Pamiętajmy, iż modlitwa o robotników na żniwo Pańskie, jak również pomoc w utrzymaniu tych, którzy chcą poświęcić życie dla głoszenia Ewangelii, jest naszym wspólnym obowiązkiem.

Ze swej strony zapewniam o naszej modlitwie we wszystkich waszych intencjach. Msza święta w intencji Ofiarodawców i Przyjaciół seminarium jest sprawowana święta patronalne Wyższego Seminarium Duchownego w Grodnie oraz w ostatni dzień każdego miesiąca w naszej kaplicy seminaryjnej.

Wam wszystkim niech błogosławi narodzony Mesjasz, Jezus Chrystus, nasz Brat i Zbawca. Amen

 

Grodno, 03.01.2017

Rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Grodnie

Ks. dr Roman Raczko