Dzień Skupienia

        W piątą niedzielę Wielkiego Postu w Seminarium był przeżywany kolejny dzień skupienia. Przewodniczył mu ks. Witalij Dobrołowicz, dyrektor „Caritas” diecezji grodzieńskiej.

     Dzień skupienia rozpoczął się w sobotę wieczorem adoracją Krzyża. Następnego zaś dnia zostały wygłoszone dwie konferencje na temat: „Przebaczenie”.

    Rozkład dnia skupienia był następujący:

           W sobotę:

21.00 – Adoracja krzyża

22.30 – Spoczynek

           W niedzielę:

7.00 – Pobudka

7.30 – Jutrznia z rozmyślaniem

8.30 – Śniadanie

9.30 – Konferencja I

10.30 – Różaniec

12.00 – Msza św.

13.45 – Obiad

16.00 – Konferencja II

17.30 – Wystawienie Najświętszego Sakramentu

18.00 – Gorzkie żale i błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem na zakończenie dnia skupienia.

       Na konferencjach, poruszając temat przebaczenia, ks. Witalij przekazał następujące treści, które potem były rozważane wyodrębniając 3 punkty:

  1.Czym jest przebaczenie dla człowieka wierzącego i czy potrafię przebaczenie przyjąć całym sercem?

  2.Skutki przebaczenia

  3.Przebaczenie, które ja mam udzielić swemu bliźniemu

      Najczęściej to my chcemy, aby inna osoba nam przebaczyła. W tym celu podejmujemy wszelkie starania. Ale weźmy przykład Chrystusa. On dokładnie wiedział, czego potrzebuje człowiek. Nie czynił nadzwyczajnych rzeczy, tylko mówił: „przebaczają ci się twoje grzechy”, i osoba, do której były kierowane te słowa od razu odzyskiwała zdrowie. Z tego można wywnioskować, że w przebaczeniu kryje się wolność człowieka we wszystkich jego aspektach. Gdy przebaczenie otrzymujemy, uwalniamy się z więzów naszych upadków, które nas przygniatają do ziemi.

     Oprócz tego, że człowiek mnie przebaczył występki, muszę także i ja samemu sobie nauczyć się przebaczać. Dlatego, abym mógł sobie przebaczyć, muszę zaakceptować siebie takim jakim jestem. W ten sposób pozwalając Chrystusowi wejść do mojego serca do najskrytszego jego zakątka, aby się z Nim połączyć. Tylko w taki sposób otrzymam wolność.

      Skutkami przebaczenia są:

            - bogactwo wolności wewnętrznej.

            - wolność od grzechu

           - umiłowanie siebie. Ponieważ warunkiem do miłości bliźniego, jest przebaczenie samemu sobie i możliwość samemu sobie przyjąć dary Boga.

       Jest wymagane, aby człowiek, który przyjął przebaczenie udzielał go innym. Oprócz tego, że kapłan ma przekazywać wiarę, ma on także przekazywać „przebaczenie wiary”, tego on dokona tylko wtedy, gdy będzie przebaczać innym.

      Przebaczenie jest podstawą życia chrześcijańskiego. Jeśli my wybaczymy, nam też się wybaczy.

   To i wiele innych treści przekazał nam ks. Witalij, za co mu jesteśmy wdzięczni.