Sesja misiologiczna oraz czuwanie modlitewne na Jasnej Górze

Sesja misiologiczna oraz czuwanie modlitewne na Jasnej Górze 1-2 grudnia 2007 roku.

„Siewcy wiary, służcie Kościołowi” (Fidei Donum 18)

 
Z orędzia Ojca Świętego Benedykta XVI na Niedziele Misyjną 2007 roku:


„Drodzy bracia i siostry!


    Pragnę zaprosić cały Lud Boży – pasterzy, kapłanów, zakonników, zakonnice i świeckich – do wspólnej refleksji nad tym, jak pilnie potrzebna, jak ważna jest również dzisiaj, działalność misyjna Kościoła [...]. W trudach ewangelizacji umacnia nas i wspomaga przekonanie, że On sam, Pan żniwa, jest z nami i nieustannie prowadzi swój lud. To Chrystus jest niewyczerpalnym źródłem misji Kościoła. W tym roku jeszcze jedna okoliczność przynagla nas do wzmożonego wysiłku misyjnego: obchodzimy 50 rocznicę publikacji encykliki Fidei Donum sługi Bożego Piusa XII, która wzywała i zachęcała Kościoły do współpracy na rzecz misji...


            Dziękujemy Bogu za obfite owoce, jakie współpraca misyjna wydała w Afryce i innych częściach świata. Liczni kapłani opuścili rodzinne wspólnoty i oddali swoje apostolskie siły na służbę wspólnot nowopowstałych w regionach ubogich i słabo rozwijających się. Jest wśród nich także niemało męczenników, którzy ze świadectwem słowa i posługi apostolskiej złączyli także ofiarę życia. Nie możemy również zapominać o licznych zakonnikach i zakonnicach, świeckich woluntariuszach, którzy tak jak kapłani nie szczędzili sił, aby szerzyć ewangelię aż po najdalsze krańce ziemi. Mimo to  musimy jeszcze wiele dokonać, aby odpowiedzieć na misyjne wezwanie Chrystusa, jakie On kieruje do każdego ochrzczonego”.

         Tematem tegorocznego spotkania, prowadzonego przez Papieską Unię Misyjną, poświęconą 50 leciu historii encykliki Fidei Donum było hasło wzięto z tej encykliki -- „Siewcy wiary służcie Kościołowi”. Białoruś reprezentowali klerycy Zubko Dymitr i Kononowicz Oleg.  Sesja przebiegała w 2 etapy: 1. część stanowiły konferencje w auli o. A. Kordeckiego , druga natomiast miała charakter czuwania modlitewnego w kaplicy Cudownego Obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej. Liczba uczestników wynosiła ok. 300 osób z różnych zgromadzeń, seminariów i stanów.

            W pierwszej części konferencyjnej, w której zabrali głos ks. prał. Jan Piotrowski, dyrektor krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych w Polsce, ks. dr Wojciech Kluj OMI (UKSW), ks. prał. Jan Dumon, sekretarz generalny Papieskiego Dzieła św. Piotra Apostoła (Watykan), ks. mgr Piotr Boraca, sekretarz krajowy Papieskiej Unii Misyjnej (Warszawa), i inni, rozważano o znaczeniu i aktualnościach treści tej encykliki w czasach teraźniejszych. Zasadniczo w encyklice Ojciec Święty wzywa do zaradzenia potrzebom misyjnym. Przypominając misyjny nakaz Chrystusa „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody...” wskazuje na trzy sposoby wypełnienia posłannictwa Chrystusowego. Są nimi: modlitwa na rzecz misji, pomoc materialna oraz całkowite poświęcenie siebie. Ojciec Święty równocześnie prosi o promowanie dzieł misyjnych poprzez spotkania misjologiczne. Pius XII również wyeksponował jako element nieodzowny i nawet konstytuwny współpracę w dziele misyjnym, gdyż każdy ochrzczony jest współzobowiązany do szerzenia Ewangelii wszystkim narodom, albowiem Kościół ze swej natury jest MISYJNY. Tak więc celem misji jest – głoszenie Słowa dla zbawienia ludzi i wzmocnienia stabilności Kościoła. Wiara, która jast darem wymaga odpowiedzi, wyrażającej się w dzieleniu się nią poprzez jej szerzenie. W krajach w których szerzy się wolność polityczna najbardziej potrzeba głoszenia Chrystusa, gdyż wolność bez Boga prowadzi do niewłaściwego wyboru dóbr i wartości, co z kolei prowadzi do katasrofy i degradacji jak moralnej tak i społecznej. Nie sposób zastanawiać się nad tym, kto jest odpowiedzialnym za misje w świecie, gdyż wszyscy w Kościele tworzą wspólnotę misyjną.

            Dokument Fidei Donum jest profetyczna odpowiedzią na proces globalizacji, mający miejsce w świecie, rozumienie której nie należy obciążać negatywnymi cechami. Encyklika poprzedza i zapowiada to, co będzie powiedziane wyraźnie na Soborze Watykańskim II. Chodzi  nie tylko o wołanie  misjonarzy, ale i wołanie o misyjną współpracę między Kościołem powszechnym a Kściołami partykularnymi. Poprzez to dąży się do zaistnienia Kościóła tam, gdzie jego jeszcze nie ma. Szczególny jest zwrot ku kapłanom diecezjalnym, dlatego biskup nie powinien odmawiać kapłanowi wyjazdu na misje, jeśli o to prosi. Niech zatem kapłani będą świadomi trudu i odpowiedzialności związanych z pozostawieniem rodzinnej współnoty kościelnej dla wyjazdu na misje.

            W całym tym procesie ewangelizacji nieodzownym jest akt autoewangelizacji. Aby szerzyć wiarę w świecie i świat przemieniać, należy najpierw samemu przyjąć dar wiary w Chrystusa i przemieniać swe życie zamieniając wiarę w czyn, o czym przypomniał bp Wiktor Skworc w homilii podczas Mszy św.

            Pamiętając o tym, że żniwo jest wielkie, a robotników mało, Kościół ciągle jest świadom aktualności słow Jezusa: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody...”

            Część modlitewna – czuwanie nocne – była dziękczynieniem Bogu za dar misji w świecie i tegorocznego spotkania, a zarazem prośbą o umocnienie misjonarzy w wierze i prowadzenie w niełatwej posłudze misyjnej. Wspólny różaniec w różnych językach, Liturgia Godzin, adoracja Najświętszego Sakramentu były wyrazem duchowej podbudowy działalności misyjnej i wspólnotowości misyjnego posłannictwa.

            Święte miejsce – Jasna Góra – które ma tak ważne znaczenie dla historii polskiego narodu i jego etosu, stało się szczególnym miejscem zawierzenia Matce Bożej Dzieła Misyjnego i wszystkich trudzących się na rzecz współpracy misyjnej.

Matko Kościoła! Módl się za nami!

Królowo Apostołów! Módl się za nami!